Dzieje gospodarki rolnej

Najstarsi rolnicy prowadzili półosiadły tryb życia i prowadzili gospodarkę wypaleniskową. Gdy udomowili zwierzęta i mogli nawozić uprawianą ziemię, przeszli na system dwupolowy. Polegał on na tym, że połowę areału zostawiano na rok bez uprawy, na tzw. ugór, a drugą część obsiewano zbożami. Na ugorze pasło się bydło i świnie. Zwierzęta pozostawiały tam nawóz i po roku następowała wymiana. Ugór był uprawiany, a ziemia po zbiorach odpoczywała. Ludzi przybywało i ziemia stawała się coraz trudniej osiągalna.

Dlatego w średniowieczu wprowadzono trójpolówkę. Całą powierzchnię gospodarstwa dzielono na trzy części, które przeznaczano na ugór, pod zboża jare i pod ozime. Na ziemi po ugorze zasiewano zboża jare, ponieważ one potrzebują więcej składników mineralnych, po nich w następnym roku rosły oziminy i dopiero na trzeci rok ziemia odpoczywała. W ten sposób uzyskano pod uprawę 2/3 areału gospodarstwa. Wraz z rozwojem hodowli pod można było przeznaczać pod zasiewy coraz większą część posiadanej ziemi. Od końca osiemnastego wieku wraz z rozwojem przemysłu rozpoczyna się mechanizacja pracy w rolnictwie. Użycie sztucznych nawozów i chemicznych środków ochrony roślin znacząco zwiększyło plony.

Początki rolnictwa

Według badaczy rolnictwo rozpoczęło się w neolicie ok. 10000 – 3000 lat p.n.e. Miało to miejsce na Bliskim Wschodzie. Było to również przejście od koczowniczego do osiadłego trybu życia. Choć początkowo rolnicy prowadzili tzw. gospodarkę wypaleniskową. Gromada ludzka karczowała kawałek puszczy, wypalała resztki mniejszych drzew i krzewów, które tam pozostały i uprawiała tę ziemię aż do jej całkowitego wyjałowienia.

Potem trzeba było przenieść się w inne miejsce i zaczynać od początku. Do uprawy używano bardzo prymitywnych, naturalnych narzędzi, a siłą pociągową były kobiety i dzieci, więc areał uprawy musiał z konieczności być niewielki. W tym samym czasie zaczęto udomowiać zwierzęta do hodowli. Najpierw były to kozy i owce, a następnie bydło i świnie. Zwierzęta, poza takimi produktami jak: mięso, mleko, skóry, wełna, dawały jeszcze cenny nawóz, którym można było użyźnić uprawianą ziemię. W związku z tym nie trzeba już było przenosić się z miejsca na miejsce. Posiadanej ziemi trzeba było bronić przed dzikimi zwierzętami i napadami innych plemion. Tak powstały zalążki państw.